Moed om te luisteren naar je hart

moed om naar je hart te luisterenTrillend als een rietje realiseerde ik me dat ik over DIE brug moest fietsen. Wat is ‘ie ongelofelijk hoog. En lang. En eng. Dat kán ik toch helemaal niet, met mijn hoogtevrees? Mijn hoofd schreeuwde NEE! Ga terug! Maar ik moet aan de andere kant van de brug zijn om een cadeautje te kopen…

‘Soms heb je de moed nodig om te doen wat echt moet.’

Wat een mooie reactie op mijn blog, en o zo waar. Herken je het? Of niet? Soms MOET je iets doen, iets noodzakelijks, of je het wil of niet. En heb je simpelweg de moed nodig om in actie te komen. Om het te DOEN. Bij MOED om te doen wat je MOET doen, spelen er twee uitersten. Kijk maar.

Twee uitersten

Het eerste uiterste is angst. Angst om iets wat je niet wil doen. Niet durft. Iets waar je bang voor bent. Als je er niet bang voor was, had je het allang gedaan, toch? De angst is iets van je hoofd. Het nestelt zich in je gedachten (en laat je niet meer los). Het kan zich zelfs vastzetten in je lijf. Zoals het mij liet trillen als een rietje.

Het is dus helemaal niet gek dat iets wat MOET je angstig maakt. Dat zijn twee dingen die je in je hoofd beredeneert.

Om je de andere kant van MOED te laten zien, ga ik het woord even vertalen. In het Engels én in het Frans betekent moed namelijk COURAGE. Het komt van het Franse COUR, wat HART betekent. . Zie je het verschil?

Welk verlangen zit er achter je angst? Achter het uitstellen? Achter de moeite die het kost? Wat zou je eigenlijk zo graag willen?
Wil je rust? Of duidelijkheid? Wil je iets afsluiten? Of juist WEL ervaren?

Wie zou ik zijn als ik die angst niet had?

Mijn hoofd dacht dat ik meer controle zou hebben als ik ging lopen en ik stapte af. Tja, ik kon toen wel naar het wegdek blijven kijken, maar lopen duurde natuurlijk wel stukken langer. Dus of dat nou zo’n goede oplossing was? Aan de andere kant was het uitzicht op de IJssel en het stukje uiterwaarden, stiekem ook wel erg mooi…

Uiteindelijk bereikte ik het einde van de brug. Nog steeds trillend als een rietje, maar ik had het gedaan… Op de terugweg, toen ik weer bij de brug was, vroeg ik me ineens af: Wat zit er achter die angst? Wie zou ik zijn zonder angst, wat zou ik dan doen? Wat er direct door me heen schoot was: Ik wil me vrij voelen. Vrij van de angst, de overwinning voelen. De overwinning op mezelf. Ik wilde die angst achter me laten. DAT was het verlangen van mijn hart.

Ik besloot gewoon verder te fietsen, en als ik toch wilde afstappen, dan was dat prima. Dát ik hier stond was het bewijs dat ik het kón halen, fietsend of lopend. Ik fietste heel rustig, maar ik fietste. Een stuk kalmer dan op de heenweg. Toen ik weer ‘vaste’ grond onder mijn fiets voelde, kwam er een kreet uit mij. YES! Het is gelukt! Een overwinning op mezelf en op mijn hoogtevrees.

De kracht van vragen stellen

Vragen zijn heel krachtig, omdat ze niet meteen antwoord nodig hebben om hun werk al te doen. Vraag jezelf eens af:

  • Waar heb jij moed voor nodig?
  • Wat blijf jij uitstellen?
  • Wat weet je wat je moet doen, maar doe je niet?
  • Waar ben je bang voor? Kan je dat onder woorden brengen? Misschien opschrijven?

En:

  • Wat zit er achter jouw angst? Ben je bereid om dat te onderzoeken? Om te luisteren naar wat je hart je wil vertellen?
  • Wat zou je veel liever willen doen, hebben, creëren?
  • Waar verlang je echt naar?
  • Hoe voelt dat?
  • Wie ben jij zonder die angst?
  • Wat DOE je dan?
  • Hoe ziet je leven er dan uit?

Alleen al het stellen van de vragen kan je een gevoel van ruimte geven, zonder dat je ze meteen hoeft te beantwoorden. Merk jij dat ook? De vragen maken ruimte voor erkenning van wat er IS. Ruimte voor een oplossing. Een oplossing vanuit je hart. Je hart spreekt vaak heel zachtjes. Met een zachte fluistering, een lichtpuntje dat zich ineens in jou nestelt.

Eén babystapje

Als je dan die fluistering van je hart hoort, die je vertelt wat je zo graag wilt… WAT is dan een heel klein stapje dat je kunt zetten om daar dichterbij te komen? Ook dat kun je aan je hart vragen… Misschien wil je een besluit aan iemand vertellen. Een appje sturen. Of is de eerste stap om een telefoonnummer op te zoeken. Een babystapje is genoeg. En nog een stapje. En nog eentje.

Be courageous

Wil de angst een keer weer stiekem terug kruipen in je gedachten? Herinner je dan aan wát je hart je vertelde. En luister naar je hart.

BE COURAGEOUS. Have the courage to listen to your hearts’ desire!

 

Schrijven kan een enorme bijdrage zijn aan het duidelijk krijgen wat jouw hartsverlangen is. Ben je benieuwd welke bijdrage het voor jou kan zijn? Mail naar marije@marijehoogland.nl voor een gratis kennismakingsgesprek via Skype (met schrijftips).

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.