Wat blijf er over als alles kaal is?

herfstkeurenpracht in bos

Herfst is maar een raar seizoen. Zo dubbel. Prachtige herfstkleuren. Kale naaktheid. Leeg. Kaal. Zo verschillend en zo met elkaar verbonden. En toch, van de herfstkleuren hou ik enorm. 1000 verschillende herfsttinten in een bos. Maar de kaalheid die erop volgt? De leegte, verstilling? Winter zelfs? Niks aan. Koud en ellendig.

Dat was mijn reactie op de herfst altijd. Tot ik vorig jaar een heel andere kijk kreeg op die kaalheid. Puur. Open. Eerlijk en transparant. Prachtig. Dat wat ik in mezelf ontdekt had en terugzag in de natuur. Nu geniet ik ook van de tweeledigheid van de herfst. Van de vogels die ik ineens weer in de bomen zie zitten. Twee Vlaamse gaaien, hier in de straat? Nu de bomen weer kaal zijn, vallen ze op. Anders zie je ze echt niet. Prachtig die kaalheid. Net als de structuur van de stevige stam en de wijdvertakte kroon.

De puurste jijBijna kale bomen

Kijk nu eens verder. Naar jezelf, je eigen structuur van binnen. Zie je , in alle kaalheid, je puurste jij? Geen opsmuk. Geen mooie verhalen. Geen masker. Puur de diepste jij die jij vanbinnen bent. En die is echt prachtig.

Het is raar om jezelf op die manier te bekijken. Vooral in het begin. En je hoeft echt niet voor de spiegel te gaan staan, want dan zie je vooral de buitenkant. Maar ik vond en vind het nog steeds heerlijk. Want die diepste ik voelt en benoemt wat ik écht voel en zie en ervaar. Dat is een hele grote ontdekking. Een ongelofelijke rijkdom. Ik ben dolblij dat ik mezelf zo heb leren kennen. Dat ik ervan geniet wie ik nu ben.

Wie ben jij als je écht verder kijkt?

En weet je wat gaaf is? Jij kan het ook ontdekken. Want als ik het kan, kan jij het zeker. Wie ben jij als je écht verder kijkt? Durf jij jezelf in alle kaalheid en puurheid te bekijken? Wat blijft er bij jou over als alles kaal is? Ga je op ontdekkingsreis?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.