Bijzonder licht op een heel klein kaarsje

paasvuur

 

Ken jij de traditie van een paasvuur? Waar ik woon is het een eeuwenoude traditie. Afgelopen week heb ik voor het eerst genoten van het paasvuur in het dorp. In die 6 jaar dat ik hier woon, heb ik nooit echt begrepen wat er nou zo bijzonder aan is. Voelde niet wat het betekende. Voelde ik geen noodzaak om erbij te zijn. Tot afgelopen week.

Liefde of angst?

Het paasvuur doet me denken aan emoties. Eigenlijk zijn er maar twee soorten emoties. Ze komen voort uit liefde (blij, warm, gezellig, creatief). Of ze komen uit angst (boos, verdriet, pijn). Alle positieve gevoelens komen uit liefde. Alle negatieve gevoelens en gedachten komen voort uit angst. Diepgewortelde angsten soms. Doe ik het wel goed? Wat vind jij van mij? Waarom kan ik dat niet gewoon doen? Gedachten en gevoelens waar je het liefst zo snel mogelijk af wilt komen, maar hoe?

kaarslichtjeBijzonder licht

Vandaag heb ik een bijzondere manier ontdekt om dat te doen. Om de nare gevoelens en gedachten te elimineren. Weg te gooien. In het vuur te smijten. Letterlijk, want ik stak een kaarsje aan. Eentje maar. Een heel klein kaarsje. Maar het had een heel groot effect. Het licht van het vlammetje verdreef letterlijk de duisternis én het rotgevoel in mij. Als er licht is, is er geen donker. In het vlammetje kan jouw eigen licht weer schijnen, want je verlicht jezelf van binnenuit.

In de vlammen staren

Weer hoor ik je denken, maar hoe dan? Als ik licht nodig heb, zet ik een lamp aan. Toch? Als het je puur om wat extra licht gaat, ja. Dan kan je zelfs beter een lamp aanzetten. Die geeft waarschijnlijk meer licht dan een paar kaarsjes. Maar een kaarsje doet veel meer dan licht geven. Het geeft warmte. Hitte zelfs. Je warmt jezelf eraan op. Het vlammetje laat de nare gevoelens wegsmelten. Het kalmeert. Je hebt vast wel eens in de vlammen zitten staren. Vroeger, bij een kampvuur of afgelopen zomer in de achtertuin met een vuurtje in de vuurkorf. Kan jij dan nog ergens anders naar kijken dan naar het vuur? Ik niet, ik vind het heerlijk om uren naar de vlammen staren zonder iets te hoeven zeggen. Of er komen juist hele bijzondere gesprekken tevoorschijn uit de rust die je krijgt. Er mogen weer heel wat zomeravonden mét vuurtje komen van mij.

27910674_sEen nieuwe traditie

Dit jaar kwam de familie op eerste paasdag naar ons toe.
‘Zullen we dan ook naar het paasvuur gaan kijken? Als we hier toch zijn? Gewoon omdat het hier traditie is?’
‘Oké…’

Dat hebben we geweten. Wat een belevenis. Voor ‘ons westerlingen’ want zo voelde het een beetje. En niet alleen voor de kinderen, ook voor de groten. Een enorme berg hout en takken die langzaam maar zeker helemaal roodgloeiend verlicht wordt. Een enorm vuur, enorme vlammen. Simpelweg staren. Heerlijke hitte. Het vlammetje van mijn kaarsje in het kwadraat en dat keer 1000.

Wij zijn om! In onze familie is een nieuwe traditie geboren. Op eerste paasdag staan wij voortaan vooraan bij een kampvuur keer 1000.

Wat voor effect hebben vlammetjes op jouw gevoel?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.